Yauheni Rubashko



  Yauheni Rubashko, known to his friends as “Zhenya”, was detained in Minsk on 29 July 2021. His apartment was searched and he was beaten at the time. He was subsequently transferred to the pre-trial detention centre and charged with “group actions grossly violating public order”. Yauheni is one of three anarchists, together with Aliaksandar Bialou and Artyom Salavey, who are accused of participating in the "extremist formation", Pramen, a well-known anarchist group in Belarus. They are facing up to 6 years in prison.

The letter below is from Yauheni to his friend Masha. He tries to calculate how much his prison sentence can be reduced by based on how long he has already spent in the pre-trial detention centre. One day spent in a pre-trial detention centre is equivalent to one day in a strict regime colony, one and a half days in a general regime colony, and two days in an open penal colony, also known as a “khimiya". His distrust of the justice system is evidenced by his mention of the "court".

Yauheni adapts Jorge Luis Borges’ poem so it rhymes in Russian, although the rhyme does not survive the English translation. Among others, he refers to French author, Michel Houellebecq and British author and psychotherapist Philippa Perry.

Yauheni mentions several bands and singers in his letter, as Masha has sent him texts of lyrics. Evgeny Alekhin is the lead singer of Russian hip-hop/indie band “Night Loaders”. Oxy (Oxxxymiron), Husky, and Dolphin are all well-known Russian hip-hop artists. “All the games” is likely a reference to the lyrics of Oxy’s song “Who Killed Mark?”, which was widely discussed after its release in November. Yauheni tells Masha that he also knows about the “Loop album”, a reference to the Belarusian post-punk band Loop of Addiction’s album “Wrong Person”, which came out in October 2021. Finally, he refers to Irish band Fontaines D.C.

Yauheni mentions that the rules for subscribing to periodicals changed recently. Previously anyone could subscribe to a newspaper or magazine on behalf of a prisoner, but the head of the detention centre changed the rule in November. Now prisoners (with the assistance of prison officers) can only subscribe to publications at their own expense. The list of publications to which prisoners are allowed to subscribe has also been reduced. All independent newspapers and magazines were previously removed from the list, but since December all Russian publications were removed too. Now Yauheni can only subscribe to the Belarusian magazines “Mastatstva" and "Dziejaslou”.

  • eng
  • rus
  • bel







Hi Masha!

Today is Tuesday 23.11. I received your letter, which you wrote on 10.11, on 17.11. I previously wrote letters to you on 10.10 and 14.10, and I also sent you a postcard with gratitude for the 20 rubles! Nearly one and a half months have passed since then. I was trying to get some medical treatment in my basement cell, but now it's been nearly 4 weeks since I moved upstairs to cell 69. You'll see that from the address on the envelope as well ;) There are even more people here, but there’s also more space, you can even (!) walk back and forth, and the air here is good. No more than two people smoke here at the same time and at night we agreed not to smoke. One guy who has been hanging out here for a long time knows the rules of everyday life: how to behave, how to share, how to clean (hehe :). This organizes the forced cohabitation of 13 men. Overall, the impact is positive. There is a lot of collectivism, which is good. I was very sick, and in the end I got antibiotics from the paramedic. I took them for a week and have finally recovered :) I was handed a whole pharmacy of all sorts of drugs.

My fourth month of captivity is coming to an end. I'm here for sure until New Year's Eve, then we'll see. I was tired after 3 months in the basement cell - it was a [difficult] time psychologically. This 4th month, especially after the move [upstairs], passed differently. And it’s already equal to 6 months of the penal colony or 8 months of khimiya after the verdict of the "court". The more people, the tighter the group dynamic. But people are good, they try to support each other, cheer each other up and not get discouraged. Although when half the prison building faces sentences on drug charges, then it’s easy to find reasons to be depressed. My empathy sometimes makes it hard to stay positive because of the guys' 10-20 year prison sentences. That's a tough one, of course. 

But I'll change the subject. Read Borges! ;)

Orphaned, trampled, rejected.

After the agony, already alone, he sank into sleep.

In the morning, the familiar things and things awaited him.

On the night that had passed the focus should not be sharpened.

In the service of a tolerable duty.

With a tedious feeling as if it had already been repeated,

He noticed the averting eyes of those around him

Perhaps his death had somehow been discovered?

With darkness the nightmares began, the fear began to grow:

Between him and the page you're about to write,

The book that one's hands are drawn to flip through.

The letters swarmed. In the fog, faces began to disappear.

Unsuspecting what the matter was, suddenly came the epiphany.

Unable to remember the features, the sounds and colors of dreams 

He realized that they were not dreams and that none of this happened.

On the other side of silence and sight and memory was reality.

And after death you flounder in a whirlwind of incoherent images.

Voices were echoes, faces were masks, fingers were mirages

So familiar and dear, and so vague and disembodied.

On the other side of memory he was struck by a new reality.

Without past, present or future

A new world would reveal itself to him, if he broke out of it.

That world encircled him, who knows how he felt it

Through a series of agonies, despairs and orphanages he wanted

His wanderings were monstrous, Beyond all his former feelings and hopes.

Terror itself opened up before him, in all its splendor and unprecedentedness.

And then he knew that he had been forgiven.

And all the while he was in paradise. 

                                                        "His end and his beginning"

                                                         In Praise of Darkness (1969)

                                                         Jorge Luis Borges.

It's basically just a rhyming retelling of a page of text. It really just came to me, and out of nothing to do, I put it into this form ;) Earlier I also read his collection Of Heaven and Hell. My book now includes The Book of Sand, The Book of Imaginary Beings, and The Creator. Borges is cool, but very erudite, and his essays are often full of references to texts I haven't read. But all the magic is just a thrill.

I read Houellebecq's The World as a Supermarket, by the way. It's mostly essays, reviews. I like how and what he writes about. I realized, for example, why [Evgeny] Alekhin from "Night Loaders" loved him :). It would be good to read his novels and poems. I'll read them later :). I found out that you can send books by regular mail without affecting the transmission limit. I could get books in prison.

I also read Goethe’s poems and [his novel] The Sorrows of Young Werther. I wasn't in the mood for Faust and I decided to postpone it, so as not to spoil the impression. The Sorrows of Young Werther was previously banned, by the way, after a series of suicides among young people in Europe. Werther is a sensitive guy in love with an engaged girl. The ending is already clear. Of course, I wouldn't want to be in the girl's shoes, but it's fascinating to read :)

While I'm reading Philippa Perry's light-hearted psychology book How to Stay Sane. I haven't found any new ideas, but it's good to read here, to get my thoughts/feelings toned down a bit. Although it's cool to read about close warm relationships with people, of course the prison looks at me and silently chuckles :P

Nietzsche and Machiavelli are still on the shelf. Haven't gotten to them yet. At home I wouldn't have gotten around to reading them, but here - as a study of classics :) And tomorrow, the day after tomorrow there will be a new tranche of books!

Thank you so much for the lyrics! I have 4 pages of songs and 2 letters behind them. I know about the Oxy track already by the way. And yes, all the games, of course. Here too, the level of feminism is not high to say the least. I can't even talk about a lot of topics here. I just try not to let it into my soul as much as possible, not to roll back to the level of my pimply school days. I would be very happy with other [lyric] texts as well! Husky is cool, I haven't listened to him much, but he's very original (Dolphin is out of discussion ;)

About the sticker - if I'm not mistaken, it's of The Hague. Or definitely somewhere in the Netherlands :)

I know about the new Loop album! Would love to check it out. It's post-punk after all. If you haven't listened to them, check out the Irish band Fontaines D.C., the second full-length is more melancholic, the first is upbeat. I have the vinyl of the second one ;) One of the first things I'll do after I've done my time is listen to my records :D

I recently got a drawing from [the son of my colleague] Fedor, and on the back is "Uncle Zhenya, how are you doing?" Cute ^_^ He’s growing up to be such a nice kid. If you see him, send a big hello to the whole family! Also, I wrote to Nastya on 14.10 and sent her a postcard on 21.11, the last time I got a letter from her was on 13.10. If she did not write, then it's okay, but I don’t want to miss it.

To your question about whether I need something: not really - what I need is already here, and what is not, then I do not miss :). Since November the rules for subscribing to periodicals have changed: now we must write the application ourselves, and pay with money from [our own] accounts. But then it turned out that we can't subscribe to Russian periodicals. So there is not much else to do, the issue is solved. For me, I am left with "Mastatstva" and "Dziejaslou". That's how it is.

I'm calling it a day. Write whatever you want, I'm not afraid of gloomy stuff ;) It's snowing today! Autumn passed me by...) Don't get sick!

See you later.






Привет, Маша! 

Сегодня ВТ 23.11, получил твоё письмо 17.11 за 10.11. Писал тебе ранее письма 10.10 и 14.10, и ещё слал открытку с благодарностью за 20 рэ! :* Получается, что почти полтора месяца прошло. С того момента я ещё пытался как-то лечиться в своей (уже прошлой) камере на подвале, но уже почти 4 недели прошли после переезда наверх, в камеру 69. Увидишь это и по адресу на конверте ;) Здесь ещё больше людей, но и больше места, даже (!) можно ходить туда-сюда, и воздух здесь хороший. Да и курят здесь не больше 2 челов одновременно, ночью договорились не курить. Один челик, который тут уже долго тусуется, рассказал за правила быта, как живут нормальные мужики (хе-хе :) хаты: быт, общаковое, уборки, поведение. Это организует больше вынужденное совместное пребывание 13 мужиков. В целом влияние позитивное. Много в них коллективизма, что хорошо. Я болел-болел, и в итоге уже выбил антибиотиков у фельдшера. Пропил неделю уже в 69 - и в принципе наконец выздоровел :) И мне уже передали целую аптеку всяких лекарств.

Подходит к концу мой 4й месяц неволи. До НГ я тут стопудово, дальше видно будет. Как-то был подустал за 3 месяца в подвале, некий такой психологический срок. Этот 4й месяц, тем более после переезда, прошёл иначе. И это уже равно 6 мес. зоны или же 8 мес. химии после вынесения приговора «суда». Чем больше людей, тем плотнее групповая динамика. Но люди хорошие, стараются поддерживать друг друга, угорать и не унывать. Хотя когда половине хаты светят сроки по народной 328, то поводов приуныть может найтись. Из-за той же эмпатии меня порой немного штормит из-за надцатилетних сроков ребят. Жесткач это все, конечно. 

Но я сменю тему. Читай дальше Борхеса! ;)

Осиротевший, растоптанный, отвергнутый

После агонии, уже один, он погрузился в сон

Наутро ждали привычные дела и предметы 

На ночи минувшей фокус не должен быть заострён

На службе сносно положенное исполняющий

С утомительным чувством, будто это уже повторялось,

Он замечал отводящих глаза окружающих

Может быть, о его смерти как-то дознались?

С темнотой начались кошмары, страх стал нарастать: 

Между ним и страницей, которую собираешься написать, 

Книгой, которую руки сами тянутся перелистать 

Буквы роились. В тумане лица начали исчезать 

В чем дело не подозревая, внезапно пришло озарение

Не в силах вспомнить черты, звуки и краски снов

Он понял, что это были не сны и ничего этого не было

По ту сторону безмолвия и зренья-памяти- была явь 

И после смерти барахтаешься в круговороте образов бессвязных

Голоса были отзвуками, лица - масками, пальцы рук - миражем

Таким знакомым и дорогим, и таким смутным и бесплотным

По ту сторону памяти новой явью он был поражён

Без прошедшего, настоящего и будущего

Ему откроется новый мир, вырвись он за пределы 

Этот мир его обступал, неизвестно как он это почувствовал

Пройти через ряд агоний, отчаяний и сиротств он захотел

Скитания были чудовищны, превосходя все чувства и надежды прежние

Сам ужас пред ним разверзся, во всем блеске и небывалости

И тогда он понял, что был удостоен прощения

А все это время он в раю пребывал  

                                                                   «Его конец и его начало»

                                                                    (His end and his beginning)

                                                                    Сборник «Хвала тьме» (1969)

                                                                     Хорхе Луис Борхес. 


В сущности это просто рифмованный пересказ странички текста. Текст настолько мне зашёл, ну и от нефиг делать, я его и привёл для себя в такую форму ;) Ранее я читал ещё его сборник « Книга рая и ада». В моей книге сейчас есть «Книга песка», «Книга вымышленных существ», «Создатель» и др. Борхес крутой, но очень эрудированный, и его эссе часто полны отсылок, чьи тексты я не читал. Но весь этот мэджик - просто каеф!

Я кстати прочёл Уэльбека «Мир как супермаркет». Это в основном эссе, рецензии. Мне нравится как и о чем он пишет. Понял например почему Алехин из «Ночных грузчиков» его любил :) Хорошо бы его романы и стихи прочесть. Потом прочту…) Узнал, что даже на зону можно будет прислать книг обычной почтой без влияния на лимит передач. На химии тем более книг смогу достать. 

Ещё прочёл Гёте. Стихи и «Страдания юного Вертера». «Фауста» что-то настроя не было, - и я решил отложить, чтобы впечатление не портить.  Вертера ранее запрещали, к слову, после серии суицидов среди молодежи в Европе. Мне понравилось, читай. Вертер - чувствительный парень, влюблённый в обручённую девушку. Конец уже ясен. Конечно, не хотел бы я быть на месте девушки, но повторюсь, что читать увлекательно…)

Пока читаю лайтовую книгу по психологии Филиппы Перри «Как не сойти с ума» %)

Новых идей не нашёл, но почитать полезно тут, немного привести мысли/чувства в тонус. Хотя круто, конечно, читать про близкие тёплые отношения с людьми, а тюрьма смотрит на меня и молча усмехается :р

На полке ещё стоят Ницше и Макиавелли. До них ещё не дошёл. Дома бы руки не дошли их читать, а тут - как изучение классики:) И завтра-послезавтра будет новый подгон книг! 

Большое спасибо за тексты песен! У меня 4 стр песен и 2 за ними письма. Про трек Окси я знаю уже кста. И да, все эти пацанские игры, конечно. Тут тоже, уровень феминизма не высок скажем так. На многие темы здесь я даже заикаться не могу. Просто максимально стараюсь не впускать это в свою душу, не откатываться на уровень прыщавой школы. Буду очень рад и другим текстам! Хаски прикольный, мало его слушал, но он очень самобытный (Дельфин вне обсуждения ;)

Про наклейку - если не ошибаюсь, то это Гаага. Ну точно что-то в Нидерландах :)

Знаю про новый альбом Петли! С удовольствием бы заценил. Пост-панк ведь. Если не слушала, зацени ирландцев Fontaines D.C., второй полнометражник более меланхоличный, первый бодренький. У меня есть пластинка виниловая второго ;) Одно из первых, что сделаю после отсидки, - послушаю свои пластинки :D

Мне недавно передали рисунок от Фёдора, и сзади «Дядя Жени, как дела?». Милота ^_^

Такой малый славный растёт. Увидишь - передавай всему семейству большущий приветище! И ещё, что писал Насте Калашниковой  14.10 и слал открытку 21.11, от нее 13.10 последний раз письмо получал. Если не писала, то все ок, но могут и не пропускать ведь. 

На твой вопрос нужно ли мне что-то: скорее нет, что нужно уже есть, а чего нет, то не пропускают…) С ноября нам изменили правила подписки на периодичку: теперь мы сами должны писать заявления, а платить деньгами со счета. Но потом ещё оказалось, что нельзя уже российские издания. Т.е.  больше особо ничего не остаётся, вопрос решён. Для меня остались «Мастацтва» и «Дзеяслоў”. Такие дела.  

Я закругляюсь. Пиши как хочешь, я мрачняка не боюсь ;) Сегодня идёт снег! Осень прошла мимо меня…) Не болей!

До связи.







Вітаю, Маша! 

Сёння Аўт 23.11, атрымаў твой ліст 17.11 ад 10.11. Пісаў табе раней лісты 10.10 і 14.10, і яшчэ дасылаў паштоўку з падзякай за 20 рэ! :* Атрымліваецца, што амаль паўтары месяцы прайшло. З таго моманту я яшчэ спрабаваў неяк лячыцца ў сваёй (ужо мінулай) камеры на падвале, але ўжо амаль 4 тыдні прайшлі пасля пераезду наверх, у камеру 69. Убачыш гэта і па адрасе на канверце ;) Тут яшчэ больш людзей, але і больш месца, нават (!) можна хадзіць сюды-туды, і паветра тут добрае. Дый паляць тут не больш за 2 чэлы адначасова, уначы дамовіліся не паліць. Адзін чэлік, які тут ужо доўга тусуецца, расказаў за правілы побыту, як жывуць нармальныя мужыкі (хе-хе :) хаты: побыт, абчак, прыборка, паводзіны. Гэта арганізуе больш змушанае супольнае знаходжанне 13 мужыкоў. Агулам уплыў пазітыўны. Шмат у іх калектывізму, што добра. Я хварэў-хварэў, і ў выніку ўжо выбіў антыбіётыкаў у фельчара. Прапіў тыдзень ужо ў 69 - і ў прынцыпе нарэшце ачуняў :) І мне ўжо перадалі цэлую аптэку ўсялякіх лекаў.

Падыходзіць да канца мой 4ы месяц няволі. Да НГ я тут стопудоў, далей  будзе бачна. Неяк быў прытаміўся за 3 месяцы ў падвале, нейкі такі псіхалагічны тэрмін. Гэты 4ы месяц, тым больш пасля пераезду, прайшоў інакш. І гэта ўжо роўна 6 мес. зоны ці 8 мес. хіміі пасля вынясення выраку «суда». Чым больш людзей, тым больш шчыльная групавая дынаміка. Але людзі добрыя, імкнуцца падтрымліваць адзін аднаго, угараць і не журыцца. Хоць калі палове хаты свецяць тэрміны па народным 328, то нагоды засумаваць могуць знайсціся. З-за той жа эмпатыі мяне часам трохі штарміць з-за надцацігадовых тэрмінаў хлопцам. Жарсткач гэта ўсе, вядома. 

Але я змяню тэму. Чытай далей Борхеса! ;)

Асірацелы, патаптаны, адрынуты

Пасля агоніі, ужо адзін, ён пагрузіўся ў сон

Раніцай чакалі звыклыя справы і прадметы 

На ночы мінулай фокус не павінен быць засяроджаны

На службе сяк-так належнае выконвае

Са стомным пачуццём, быццам гэта ўжо паўтаралася,

Ён заўважаў як адводзяць вочы атачальныя

Можа быць, пра яго смерць неяк даведаліся?

З цемрай пачаліся кашмары, страх стаў нарастаць: 

Паміж ім і старонкай, якую збіраешся напісаць, 

Кнігай, якую рукі самі цягнуцца перагартаць 

Літары раіліся. У тумане твары пачалі знікаць 

У чым справa не падазраючы, раптам прыйшло азарэнне

Не маючы сілы ўспомніць рысы, гукі і фарбы сноў

Ён зразумеў, што гэта былі не сны і нічога гэтага не было

Па той бок цішы і зроку-памяці- была ява 

І пасля смерці боўтаешся ў колазвароце выяў няскладных

Галасы былі водгукамі, твары - маскамі, пальцы рук - міражом

Такім знаёмым і дарагім, і такім няясным і бeсцялесным

Па той бок памяці новай явай ён быў здзіўлены

Без мінулага, сучаснага і будучыні

Яму адкрыецца новы свет, вымкніся ён за межы 

Гэты свет яго абступаў, невядома як ён гэта адчуў

Прайсці праз шэраг агоній, адчаяў і сіроцтваў ён захацеў

Тулянні былі жахлівыя, перасягаючы ўсе пачуцці і надзеі ранейшыя

Сам жах перад ім раскрыўся, ува ўсім бляску і небываласці

І тады ён зразумеў, што быў уганараваны прабачэння

А ўвесь гэты час ён у раі знаходзіўся 

«Яго канец і яго пачатак»

(His end and his beginning)

Зборнік «Хвала цемры» (1969)

Хорхе Луіс Борхес. 

Па сутнасці гэта проста рыфмаваны пераказ старонкі тэксту. Тэкст гэтак мне зайшоў, ну і ад нефіг рабіць, я яго і прывёў для сябе ў такую форму ;) Раней я чытаў яшчэ яго зборнік « Кніга раю і пекла». У маёй кнізе цяпер ёсць «Кніга пяску», «Кніга выдуманых істот», «Стваральнік» і інш. Борхес круты, але вельмі эрудыяваны, і яго эсэ часта зашмат адсылак, чыіх тэкстаў я не чытаў. Але ўвесь гэты мэджык - проста каеф!

Я дарэчы прачытаў Уэльбека «Свет як супермаркет». Гэта галоўным чынам эсэ, рэцэнзіі. Мне падабаецца як і пра што ён піша. Зразумеў напрыклад чаму Алёхін з «Начных грузчыкаў» яго любіў :) Добра б яго раманы і вершы прачытаць. Потым прачытаю…) Даведаўся, што нават на зону можна будзе даслаць кніг звычайнай поштай без уплыву на ліміт перадач. На хіміі тым больш кніг змагу дастаць. 

Яшчэ прачытаў Гётэ. Вершы і «Пакуты юнага Вертэра».

«Фаўста» нешта настрою не было, - і я вырашыў адкласці, каб уражанне не псаваць.

Вертэра раней забаранялі, дарэчы, пасля серыі суіцыдаў сярод моладзі ў Еўропе. Мне спадабалася, чытай. Вертэр - чуллівы хлопец, закаханы ў заручаную дзяўчыну. Канец ужо ясны. Вядома, не хацеў бы я быць на месцы дзяўчыны, але паўтаруся, што чытаць займальна…)

Пакуль чытаю лайтовую кнігу па псіхалогіі Філіпа Пэры «Як не з’ехаць з глузду» %)

Новых ідэй не знайшоў, але пачытаць карысна тут, трохі прывесці думкі/пачуцці ў тонус. Хоць крута, вядома, чытаць пра блізкія цёплыя адносіны з людзьмі, а турма глядзіць на мяне і моўчкі ўсміхаецца :р

На паліцы яшчэ стаяць Ніцшэ і Макіявелі. Да іх яшчэ не дайшоў. Дома б рукі не дашлі іх чытаць, а тут - як вывучэнне класікі:) І заўтра-паслязаўтра будзе новы падгон кніг! 

Вялікі дзякуй за тэксты песень! У мяне 4 стар песень і 2 за імі лісты. Пра трэк Оксі я ведаю ўжо дарэчы. І так, усе гэтыя пацанскія гульні, вядома. Тут таксама, узровень фемінізму не высокі скажам так. На шмат якія тэмы тут я нават заікацца не магу. Проста максімальна імкнуся не ўпускаць гэтага ў сваю душу, не адкотвацца на ўзровень прышчавай школы. Буду вельмі рады і іншым тэкстам! Хаскі прыкольны, мала яго слухаў, але ён вельмі самабытны (Дэльфін па-за абмеркаваннем ;)

Пра налепку - калі не памыляюся, то гэта Гаага. Ну дакладна нешта ў Нідэрландах :)

Ведаю пра новы альбом Пятлі! З задавальненнем бы зацаніў. Пост-панк жа ж.  Калі не слухала, зацані ірландцаў Fontaines D.C., другі паўнаметражнік больш меланхалічны, першы бадзёранькі. У мяне ёсць пласцінка вінілавая другога ;) Адно з першых, што зраблю пасля адседкі, - паслухаю свае пласцінкі :D

Мне нядаўна перадалі малюнак ад Фёдара, і ззаду «Дзядзька Жэня, як справы?». Мілата ^_^

Такі малы файны расце. Убачыш - перадавай усёй сям'і велізарнае прывітанішча! І яшчэ, што пісаў Насце Калашнікавай 14.10 і адаслаў паштоўку 21.11, ад яе 13.10 апошні раз ліст атрымліваў. Калі не пісала, то ўсё ок, але ж могуць і не прапускаць. 

На тваё пытанне ці патрэбна мне нешта: хутчэй не, што трэба ўжо ёсць, а чаго няма, то не прапускаюць…) З лістапада нам змянілі правілы падпіскі на перыядычку: зараз мы самі павінны пісаць заявы, а плаціць грашыма з рахунку. Але потым яшчэ высветлілася, што нельга ўжо расійскія выданні. Г. зн. больш нічога не застаецца, пытанне вырашана. Для мяне засталіся “Мастацтва” і “Дзеяслоў”. Такія справы. 

Я закругляюся. Пішы як хочаш, я хмурняка не баюся ;) Сёння ідзе снег!  Восень мяне прамінула…) Не хварэй!

Да сувязі.